[นิยาย] hi AURORA chapter 15

hi AURORA

Chapter 15

“หือ.. ใครมากันนะ?” 

เสียงกริ่งหน้าประตูบ้านที่ดังขึ้นยามบ่าย ทำให้ผม จีน และเอลลี่ที่กำลังขะมักเขม้นกับการถักโคร์เชต์ต้องเงยหน้าขึ้นมองกันเองแบบงงๆ 

“มาเวลาน้ำชาแบบนี้มีอยู่คนเดียวแหล่ะ คุณมิคุนินั่นไง” จีนพูดพร้อมทั้งลุกขึ้น “เดี๋ยวฉันไปเปิดประตูก่อนนะ”

“ฉันไปเตรียมน้ำชาให้” เอลลี่วางมือจากโคร์เชต์ เตรียมจะลุกไปอีกคน แต่ผมห้ามไว้ก่อน

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวผมไปเตรียมเอง..”

[นิยาย] hi AURORA chapter 14

hi AURORA

Chapter 14

“คุณแน่ใจนะว่าจะเล่น?” ผมแอบกระซิบถามคนที่ยืนต่อคิวอยู่ข้างหลังอย่างไม่แน่ใจ

อ้อ ผมขอสรุปเกี่ยวกับสถานการณ์ตอนนี้ให้ฟังสั้นๆ แล้วกัน..

ตอนนี้พวกเราทั้งหมด(สิบคน)กำลังเข้าคิวรอเล่นเครื่องเล่นที่ชื่อว่า    ‘Rita - queen of speed’ ด้วยความตื่นเต้น.. ไม่เว้นแม้กระทั่งคุณซอล

“ผมจ่ายเงินไปแล้วนี่.. จ่ายให้ทุกคนด้วย” คนถูกถามยักไหล่

เขาจ่ายอย่างที่เขาว่าจริงๆ(พอดีว่า ‘Rita’ เป็นเครื่องเล่นที่ต้องจ่ายเงินเพิ่มน่ะ) ก็ไม่รู้ว่ามีอะไรผลักดันให้เขาตัดสินใจแบบนั้น ทั้งที่ตอนที่พวกเราคุยกันหลังจบมื้อกลางวันว่าจะไปเล่นอะไรกันดี เขายังดูเหมือนไม่มีอารมณ์ร่วมเลยแท้ๆ

ผมหรี่ตามองเขาอย่างครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนยื่นหน้าเข้าไปพูดใกล้ๆ 

“วันนี้คุณดูใจดีมากเลยนะ”

“เพิ่งรู้เหรอ?”

“มีแผนการอะไรหลังจากนี้หรือเปล่า?”

“ก็รอคิดบัญชีกับนายไง.. ทบต้นทบดอก” 

[นิยาย] hi AURORA chapter 13

hi AURORA

Chapter 13

เราเริ่มต้นผจญภัยกันที่โซน ‘Forbidden Valley’ หรือ ‘หุบเขาต้องห้าม’ ซึ่งที่นี่มีเครื่องเล่นถึง 3 ใน 5 อันตามเป้าหมายของเรา..

ครั้งแรกที่เดินไปถึงเราเจอกับเครื่องเล่นที่มีชื่อว่า ‘Nemesis’ แต่เห็นแถวคนยืนต่อคิวรอเล่นยาวจนนึกท้อ(หางแถวอยู่ตรงไหนก็หาไม่เจอ) เลยตัดใจเดินไปดูเครื่องเล่นอื่นก่อน คิดว่าถ้าคนบางตาลงบ้างแล้วค่อยวกกลับมาดูใหม่

จากนั้นเราก็ไปเจอกับ ‘Ripsaw’ เครื่องเล่นที่ติดอันดับสุดท้ายใน ‘Top 5’ เราใช้เวลาต่อแถวอยู่ราวห้านาทีก็ได้เล่น หน้าตามันเหมือนกับ เฮอริเคน ที่          ดรีมเวิร์ลของไทยเลยล่ะ ตอนแรกผมก็ไม่ค่อยตื่นเต้นเท่าไหร่เพราะเคยเล่นอันที่  ดรีมเวิร์ลมาแล้ว คิดว่ามันก็คงจะครือๆ กันล่ะมั้ง..

แต่ดูเหมือนผมจะประเมินเจ้า ‘เลื่อยฟันห่าง’ นี่ต่ำไปหน่อย เพราะแม้ว่าหน้าตาจะเหมือนกัน แต่ความมันส์นี่ต่างกันอยู่พอควร ผมคิดว่าคงเป็นเพราะคนคุมเครื่องเขาคุมจังหวะได้สนุกกว่า คือพอขึ้นไปสูงๆ แทนที่จะหมุนลงมาแค่รอบหรือสองรอบเหมือนที่ไทย แต่ที่นี่มันเล่นหมุนติดกันสี่รอบเลย แถมตอนสุดท้ายยังมีการหยุดกลางอากาศให้คนเล่นรู้สึกเหมือนว่ามันกำลังจะตก ก่อนจะปล่อยน้ำพุข้างล่างพุ่งมาฉีดใส่หน้าให้ได้กรี๊ดกร๊าดกัน

มันส์กว่าที่คิดจริงๆ

[นิยาย] hi AURORA chapter 12

hi AURORA

Chapter 12

“พ่องดิเกย์!!” 

คนที่หันมาตะคอกใส่ผมเบาๆ พอให้สดชื่นรับยามเช้ามันมีชื่อว่า ซินเซียร์

อืม ก็หนึ่งในน้องแฝดของคุณซอลฟานั่นล่ะ

แค่เมื่อกี๊ผมถามว่าพวกแฝดก็เป็นเกย์เหมือนกันงั้นเหรอ? ..แค่นี้เอง ก็เมื่อวานเห็นโชว์จูบกันได้ดูดดื่มเสียขนาดนั้นทั้งที่เป็นผู้ชายทั้งคู่(แถมยังเป็นพี่น้องกันอีก) ผมก็อดสงสัยไม่ได้น่ะสิ เช้านี้พอเห็นหน้าก็เลยลองถามดูสักหน่อย

อันที่จริงผมก็เพิ่งจะนึกออกตอนนั่งกินมื้อเช้าเองแหล่ะ เพราะเมื่อวานมัวแต่สนใจที่คุณซอลเถียงแพ้แฝดจนลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิท

อ่า.. กำลังคิดกันอยู่ล่ะสิว่าความรู้สึกแปลกใจสงสัยของผมมันเกิดดีเลย์ไปหรือเปล่า?(ข้ามคืนเลยทีเดียว)

เอาน่ะ บางทีผมก็เอือมตัวเองที่เป็นแบบนี้เหมือนกัน ฮ่ะๆๆ ...เฮ้อ 

แต่.. ไม่ใช่ ก็ไม่ใช่สิ ไม่เห็นต้องปรักปรำพ่อผมเลย พ่อผมไม่เกย์สักหน่อย

อย่างน้อยผมก็คิดว่างั้นนะ

[นิยาย] hi AURORA chapter 11

hi AURORA

Chapter 11

“อืมๆ แล้วไงต่อ?” 

ซินเซียร์แฝดพี่ที่กำลังนั่งขัดสมาธิจิ้มโทรศัพท์อย่างเอาเป็นเอาตาย(ไม่แน่ใจว่าแชทหรือเล่นเกมส์)อยู่บนเตียงนอนของผมพยักหน้า พลางพึมพำถามต่อโดยไม่ได้ละสายตาไปจากหน้าจอในมือ

ขณะที่ซันชายน์แฝดน้องซึ่งนั่งอ่านนิยาย(หรืออะไรสักอย่าง)อยู่ข้างหน้าต่างเพียงปรายตามองมาทางเราทั้งคู่ครั้งหนึ่ง ก่อนกลับไปสนใจตัวอักษรในหน้าหนังสือต่อ

แล้วทำไมแฝดคู่นี้ถึงเข้ามาสิงสถิตอยู่ในห้องของผมได้งั้นเหรอ?

คงต้องขอเล่าย้อนไปตั้งแต่เมื่อตอนเช้าราวๆ เจ็ดโมงกว่า ผมถูกคุณซอล ปลุกให้ตื่นขึ้นมาพร้อมด้วยอาการปวดเศียรเวียนหน้าล้าสะโพก แถมอุณหภูมิร่างกายยังพุ่งแตะ 37.9 องศาอีกต่างหาก

ป่วยสนิทในรอบหลายปี เป็นอะไรที่ค่อนข้างจะแปลกใหม่สำหรับผมอยู่บ้างเหมือนกัน คือปกติผมไม่ค่อยเจ็บค่อยป่วยอย่างใครเขาเท่าไหร่น่ะ สุขภาพร่างกายแข็งแรงตลอด ..อย่างน้อยก็ก่อนหน้านี้

หรือนี่จะเป็นผลกรรมของการริอยากลองเป็นเกย์?

เอิ่ม ผมคงไม่ได้ตัดสินใจอะไรพลาดไปใช่ไหม?

[นิยาย] hi AURORA chapter 10

hi AURORA

Chapter 10

“ผมไม่เข้าใจว่าทำไมนายถึงอยากแยกห้องนัก?” 

ระหว่างที่ผมกำลังรื้อเสื้อผ้าข้าวของออกจากกระเป๋าเดินทางเพื่อจัดเรียงในห้องนอนใหม่ คุณซอลในชุดเสื้อคลุมสไตล์กิโมโนสีไวน์แดงพิมพ์ลายดอกซากุระก็ปรากฏตัวขึ้นที่หน้าประตูห้องพร้อมกับแสงดาว

ผมเผลอเหม่อมองอีกฝ่ายตั้งแต่หัวจรดเท้า รู้สึกราวกับว่าลุคสุดเท่ห์ที่เห็นเมื่อตอนหัวค่ำนั้นเป็นเพียงภาพฝันยามโพล้เพล้ของผมเอง

เฮ้อ~ รู้สึกเสียดายแทนยังไงชอบกล

ท่าทางว่าตอนเลือกเพศให้เขา พระเจ้าคงลังเลน่าดู

“นี่คุณหัวลูกชิ้น หลับในหรือไง?” คุณซอลถอนหายใจแล้วเดินเข้ามาในห้องอย่างถือวิสาะ เขาทิ้งตัวนั่งไขว่ห้างบนเตียงใหม่ของผม กระดิกเท้าเบาๆ พลางลูบขนแสงดาวเล่นอย่างเพลินมือ 

“ผมชื่อ ยู” ผมสะบัดหัวไล่เรื่องฟุ้งซ่านออก

แต่สายตาก็ไปสะดุดเข้ากับสาบชุดคลุมที่แหวกขึ้นไปจนแทบเห็นถึงโคนขาขาวนั่นอีก.. โอ ไม่นะ 

“ผมนึกว่าเราคุยกันรู้เรื่องแล้วซะอีก” 

“เพราะคุณแสงดาวเนี่ยนะ? ไม่เห็นเข้าท่า” คุณซอลเบ้ปาก ก่อนบ่นอุบ 

“นึกว่าเราใจตรงกันแล้วซะอีก”

ใจตรงกันงั้นเหรอ?

เอ้อ อันที่จริงผมเองก็คิดงั้นเหมือนกันนะ

แล้วตกลงว่ามันใช่หรือเปล่า? ..เอ๊ะ ชักงง

[นิยาย] hi AURORA chapter 9

hi AURORA

Chapter 9

“.........”

ผมเงยหน้ามองคนที่เพิ่งมาถึงอย่างประหลาดใจ ทั้งหน้าตาแดงก่ำ เหนื่อยหอบหายใจแทบไม่ทัน เหงื่อโทรมกาย ผมเผ้ายุ่งเหยิง เสื้อผ้ายับเยิน..

ดูยังไงก็ห่างไกลจากคุณซอลฟาผู้รักความสวยงามทุกวินาทีคนนั้น

แต่จะปฏิเสธก็คงไม่ได้ เพราะถึงยังไงคนที่รีบร้อนมาปรากฏตัวต่อหน้าผมตอนนี้ก็คือคุณซอลฟาคนนั้น ..จริงๆ

“ค่อยยังชั่ว” คุณซอลพูดทั้งที่ยังหอบไม่หาย “นึก..นึกว่าจะไม่..ทัน.ซะแล้ว”

“ใจเย็น..” ผมบอกให้เขาค่อยๆ หายใจ

“ผม..เครื่องที่ผมนั่ง..มันดีเลย์...แล้ว..อุบัติเหตุแถวถนน..คิงส์..ทำให้รถติดยาว..แทบไม่ขยับเลย” 

ผมพยายามเรียบเรียงเรื่องราวจากประโยคกระท่อนกระแท่นของเขา

อืม.. เขาบอกว่าเครื่องดีเลย์ ..ดีเลย์เหรอ? แต่นี่มันยังไม่ถึงเวลาลงจอดของไฟท์ที่เขาแจ้งพ่อบ้านเอาไว้ด้วยซ้ำ

หรือเขาเลื่อนไฟท์?

ก็น่าจะเป็นงั้น.. แล้วจากนั้นถนนคิงส์ก็รถติด?

[นิยาย] hi AURORA chapter 8

hi AURORA

Chapter 8

“ผมตงิดๆ มาหลายครั้งแล้ว..” 

ผมพูดขึ้นในบ่ายวันหนึ่งของสัปดาห์ที่สองของการทำงานเป็นพี่เลี้ยงนายแบบ(เอ๊ะ หรือนางแบบ? ..เอาเหอะ) ขณะกำลังนั่งจิบน้ำชายามบ่ายในสวนสวยแห่งบ้านแอนเดอร์สัน 

“หืม?” คนที่มือหนึ่งกำลังพลิกหน้านิตยสาร อีกมือยกถ้วยชาขึ้นแตะริมฝีปาก หันมาเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม

“ทำไมจมูกคุณถึงเดี๋ยวเล็กเดี๋ยวใหญ่ล่ะ?” ผมพูดพลางจ้องจมูกโด่งๆ ของเขาอย่างพินิจพิจารณา “..แต่วันนี้ดูใหญ่” 

คือไอ้ที่ว่า ‘ใหญ่’ นี่ก็ไม่ใช่ใหญ่ขนาดพี่โน้ต อุดม หรอกนะ มันก็ดูสมส่วนกับเครื่องหน้าอื่นๆ ของเขานั่นแหล่ะ แต่บางวันจมูกของเขามันก็ดูเล็กมาก เล็กน่ารักแบบจมูกของพวกผู้หญิงน่ะ

ผมก็เลยอดแปลกใจไม่ได้ว่าทำไมมันไม่เหมือนเดิมทุกวัน?

“เพราะวันนี้ผมไม่ได้แต่งหน้าน่ะสิ” คุณซอลเอ่ยตอบเหมือนเป็นเรื่องปกติธรรมดา

ผมขมวดคิ้ว “แต่งหน้า?” 

[นิยาย] hi AURORA chapter 7

hi AURORA





Chapter 7

“เอาล่ะ.. มีอะไรอยากจะพูดก็พูดมาสิ”

หลังจากนั่งทานมื้อเช้าท่ามกลางบรรยากาศเงียบเชียบอึมครึมมาพักใหญ่ ในที่สุดก็ดูเหมือนคุณซอลฟาจะทนความอึดอัดไม่ไหว ต้องเป็นฝ่ายเปิดปากขึ้นก่อน

แน่นอน ผมกำลังรอช่วงเวลานี้อยู่

“เรื่องเมื่อคืน..”

“อะไรล่ะ?” เขาถามกลับด้วยท่าทางไม่ใส่ใจนัก เอื้อมมือมาตักผัดผักที่วางอยู่ตรงหน้าผม

“อะไร?” ผมย้อนถาม รู้สึกหงุดหงิดใจอยู่ไม่น้อย “คุณทำอะไรไว้ล่ะ?”

“ผมทำอะไรไว้ล่ะ?” ดูเหมือนเขาอยากจะเล่นเกมกับผม

“คุณจูบผม”

“แล้วไง?” เขายักไหล่

“แล้วไง?” ผมร้องเสียงสูง

“ก็ไม่เห็นนายว่าอะไรนี่”

“ผมทำได้ที่ไหนกัน ลิ้นคุณแยงคอผมอยู่”

[นิยาย] hi AURORA chapter 6

hi AURORA





Chapter 2

“..หรือเปล่า?”

“หือ? ครับ?” ผมที่เพิ่งหลุดจากภวังค์หันไปมองคนข้างตัวซึ่งกำลังบังคับพวงมาลัยรถอยู่ด้วยความงงงวย 

“คุณว่าไงนะ? ผมไม่ทันฟัง”

“ผมถามว่าเป็นอะไรหรือเปล่า? เห็นท่าทางเหม่อๆ ตั้งแต่อยู่ในงานแล้ว” 

ตอนนี้เราอยู่ในรถสปอร์ตสีเหลืองอ๋อยของคุณซอล บนถนนสแตรนด์ กำลังมุ่งหน้าไปเซลซีอันเป็นที่ตั้งของบ้านแอนเดอร์สัน

แน่นอนว่างานแฟชั่นโชว์ได้จบลงไปแล้ว..

“อือ ก็..ไม่รู้สิ ผมคง..เมากลิ่นน้ำหอมของคนในงาน..มั้ง” ผมตอบส่งเดช

เพราะความจริงแล้วผมก็ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร ตั้งแต่ได้เห็นคุณซอลฟาเดินบนแคทวอล์ค...มันก็..

ไม่รู้สิ เหมือนภาพนั้นมันยังติดอยู่ในหัว สลัดเท่าไหร่ก็ไม่หลุด ..ทำไมนะ?

แถมตอนนั้นผมยังรู้สึก...แปลกๆ ด้วย

“งั้นเหรอ..” ดูท่าทางอีกฝ่ายก็ไม่ได้ติดใจจะสาวความต่อ “แล้วตกลงเย็นนี้เอาไง? จะไปหรือเปล่า?”

“ไปไหน?” ผมหันไปมองคนข้างตัวตาปริบๆ