MADAME MAFIA
chapter 2
“อื้ออ...ฟ้า..พอก่อน...”
ผมเบี่ยงหน้าหลบ พร้อมทั้งใช้มือดันอกเจ้าของชื่อออกก่อนที่มันจะเลยเถิดไปไกลกว่านี้
แน่นอนว่าไม่ใช่เพราะผมรังเกียจสัมผัสของเขาหรอก
“ทำไม?” เขาถามอย่างเอาแต่ใจ
พอจูบผมไม่ได้เขาก็เปลี่ยนเป้าหมายมาที่ซอกคอแทน ส่วนมือก็ไม่เคยห่างจากก้นของผมอีกเลยตั้งแต่เขามีโอกาสได้จับมันอีกรอบ
“ยังจะถาม...”
ผมสอดมือเข้าไปใต้กลุ่มผมยุ่งๆ สีน้ำตาลเทานั่น ก่อนขยุ้มแบบไม่เบามือนัก
แล้วดึงให้เขายอมเงยหน้าขึ้นมาคุยกันดีๆ
“มีคนรออยู่ไม่ใช่หรือไง?”
ผมเตือนความจำ
ตั้งแต่ที่พวกเราก้าวลงจากรถ ก็มีคนชุดดำที่ยืนรออยู่ก่อนแล้วเข้ามากระซิบบอกฟ้าว่ามีใครสักคนนี่ล่ะ(ผมได้ยินไม่ถนัด)ต้องการให้เขาไปพบ
ฟ้าพยักหน้ารับรู้แต่ไม่มีท่าว่าจะตามคนกลุ่มนั้นไป พอผมถามเขาก็บอกว่าจะเดินมาส่งผมที่ห้องก่อน
แต่ยังไม่ทันจะถึงที่หมายเขาก็ลากผมเข้ามาในห้องนี้ที่อยู่ระหว่างทางเดินซะก่อน(...ก็นึกเอะใจอยู่แล้วเชียวว่าทำไมเขาถึงพยายามดึงให้ผมเดินรั้งท้ายกลุ่ม
พอซินที่กำลังตื่นตาตื่นใจกับสถาปัตยกรรมบ้านเขาเผลอ เขาก็ฉกผมมาอย่างที่เห็น)
“รอนิดรอหน่อยไม่ทันแก่ตายหรอก”
เขาว่าแล้วพยายามจูบผมอีก
